Voor het eerst heb ik een expositie gehad op een beurs, de Patchwork&Quilt-beurs in Rijswijk. Drie dagen zag ik hoe mensen mijn textielcollages bekeken. Soms heel vluchtig, met weinig interesse. Er waren ook mensen die iets langer keken en een opmerking maakten over de kleuren, of het borduurwerk. Het leukste waren de mensen die langer bleven kijken en steeds meer zagen. De mensen die een verhaal ontdekten, nieuwsgierig werden en vragen gingen stellen. Soms was er herkenning of juist verbazing. Hoe verzin je dit allemaal? Hoe bedenk je al die verhalen?

Er zit zoveel van mijzelf in mijn textielcollages, mijn gedachten, zorgen, ervaringen en gevoel, dat het net lijkt of mensen recht bij mij naar binnen kijken als ze de doeken zo intensief bestuderen. Aan de ene kant een beetje eng, maar ook geweldig om zo gezien te worden, en connectie te maken met anderen. Er kwamen mooie verhalen los, sommigen kregen ook zin om ook hun verhaal te verbeelden in kunst. Beseffen dat je ook zorgen, problemen en ergernissen om kan zetten in schoonheid, met humor en de nodige relativering maakte een paar mensen enthousiast.

Voor mij is dat het belang van kunst en kunst maken. Verwerken, een ander perspectief kiezen, schoonheid creëren, en zo de wereld een beetje mooier maken voor jezelf en anderen. Nieuwe gezichtspunten ontdekken en laten zien. Ik hoop dat een paar bezoekers hun weg vinden naar mijn atelier voor een leuke cursus of workshop. En ook als je niet op de beurs was maar iets herkent in dit verhaal, kom eens langs en laat je betoveren door verf, naald en draad. Er staan weer nieuw data op de agenda.